ณ มุมหนึ่งในซอกหลืบ

ขออภัยที่ดองนานมาก = =

คุมะคุงคงเบื่อที่จะรอแล้วสินะ? 

ช่วงนี้เหตุการณ์ในโรงเรียนไม่ค่อยสงบเนื่องจากหวัด 2009 และ --- อะนะ คุมะก็รู้ๆอยู่

แล้วก็อย่างที่เคยอัพบ่นไป ช่วงนี้พี่ปลงจริงๆ ปลงได้ขนาดไหน ก็ดูระยะเวลาอัพบล็อคสิ ทุกทีอัพแทบจะทุกวัน อันนี้เล่นหายไปเป็นชาติ

อารมณ์ประมาณว่า ถ้ามีนางฟ้าใจดีมาให้พร 100 ข้อ พี่ก็คงจะตอบว่า "ไม่เอาล่ะ อยู่แบบนี้ก็สบายใจแล้ว" ได้โดยทันที (นี่เอ็งไปบวชได้เลยนะเนี่ย)

เอาล่ะ คุมะคุงรอมานาน และคงจะไม่อยากรอต่อไปอีกแล้ว

แปะ

....

..

ไถ่บาป ยอมบล็อคเบี้ยว ไม่ย่อรูปให้เลยนะเนี่ย (แต่เห็นผลงานตัวเองแล้วอายชมัดเลยวะ)

เห็นว่าช่วงนี้ฮิตลงสีทับเส้นกัน เลยลองทำมั่ง   //คุมะคุง แล้วมาลองกับเควสตููเนี่ยนะ *ล้มโต๊ะ*

ถ้าคุมะคุงไม่ชอบพี่ก็จะวาดให้ใหม่น่อ = =^ 

ลงสีไฟไม่เป็นง่ะ เพิ่งลองลงสีโหมดดับเครื่องชนครั้งแรก *ปาดเหงื่อ*

ยอมรับว่ามันแปลกๆ แต่ก็อย่างที่มีคนเคยพูดไว้ ตัวเองมักจะดูผลงานตัวเองไม่ออก ดังนั้น ติชมกันเยอะๆนะครับ รบกวนด้วย *โค้งงามๆหนึ่งที*

วิจารณ์มาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ  รับรอง จขบ. ไม่กัด ไม่ว่า ไม่ด่า เพราะล่ามโซ่+ใส่ตะกร้อครอบปากเรียบร้อย

ต้องการจะนำไปปรับปรุงผลงาน

จากเอนทรี่ที่แล้ว

ขอบคุณทุกๆคอมเม้น และทุกๆกำลังใจที่ส่งให้มากมายครับ ซึ้งใจจริงๆ

แต่ว่า....

ส่วนไหนของเอนทรี่บอกว่าไอ่นี่กำลังเป็นหวัด!?! 

ป๊าววววว ป่าวเป็นหวัดนะ แข็งแรงสมบูรณ์ ทั้งกายและใจ ติดที่ว่ามันปลงมากกว่าชาวบ้านนิดหน่อยแค่นั้นเอ๊งงง

รึว่าเป็นเพราะ ต้องขอบคุณหวัด 2009 ที่ทำให้ได้หยุดเรียนพิเศษ และได้หยุดดูอะไร ๆ เพื่มมากขึ้น  แน่ๆเลย = =

ที่เขียนน่ะ หมายถึง ไอ้ประกาศห้ามทำการสอนเสริมใดๆทั้งสิ้นเป็นเวลา 15 วัน เพราะกลัวว่าจะเกิดการกระจายเชื้อหวัด ต่างหากล่ะ (ได้ยินว่าบางแห่งฝ่าฝืน โดนเจ้าหน้าที่บุกถึงห้องเรียนเลย  ...น่ากลัวจริงๆ)

ยังเขียนสื่อความได้ไม่ดีสินะ....  

ก็ว่าเขียนถูกแล้วนะ แต่คิดว่า "นัยกระหวัด" ทำให้เข้าใจกันผิดแน่ๆเลย

คำว่า ปลง หมายถึง ยกลง ปล่อย

เช่น ในทางพุทธศาสนา คือการปล่อยวางกิเลส ละทางโลก

สำหรับที่เขียนก็หมายถึง ปลอยวางทุกๆอารมณ์ ความรู้สึก รวมทั้งอคติด้วย

ดังนั้น เมื่อเอนทรี่ที่แล้ว จขบ. จึงไม่ได้เสียใจ แต่ก็ไม่ได้มีความสุขอะไรทั้งสิ้น

แค่มองอะไรๆ "อย่างที่มันเป็น" ไม่ใช่ "อย่างที่เราอยากให้เป็น" 

ส่วน "นัยกระหวัด" ที่ว่าเนี่ย คิดว่าเป็นเพราะทุกวันนี้ เราใช้ "ปลง" ในกรณีที่ผิดๆ (เช่นเดียวกับคำว่า "สันดาน" ที่กลายเป็นคำด่าไปแล้ว)

ตัวอย่าง

แกจะทำอะไรก็ทำๆไปเหอะ ชั้นปลงแล้ว ยังไงมันก็สู้เขาไม่ได้หรอก

ดู๊ดู เด็กนักเรียนโรงเรียนอะไรน่ะ ทิ้งขยะได้หน้าไม่อาย เอาเถอะ เด็กแบบนี้ ปลงแล้ว เห็นจนชิน

กูปลงแล้ววะ ผู้หญิงคนไหนๆ ก็จู้จี้เหมือนแม่ทั้งนั้นแหละ(ไม่ได้มีเจตนาพาดพิง)

และอีกร้อยแปดพันเก้า  ก็ "ปลง(ตก)" 

แบบนี้น่าจะเข้าข่าย ทิ้ง ละเลย เพิกเฉย เลิกสนใจ ไม่ยินดียินร้าย เฉยๆ ชาชิน มากกว่า

แต่ก็นะ สุดท้ายแล้ว ก็ "ปลงตก" ต้องปล่อยมันไป เพราะ ภาษาก็มีการเกิด แก่ เจ็บ ตาย  เป็นวัฏจักรเหมือนๆกัน 

เอ่อนะ มาแนววิชาการมากไปป่าวเนี่ย? 

อย่าเพิ่งเบื่อกันไปก่อนเน่อ

ปล. แปะนิทานเกี่ยวกับอะไรปลงๆเหมือนกัน  เผื่อใครอยากอ่าน >>จิ้มๆ<< แนะนำว่า ควรจิ้มเข้าไปแล้วอ่านให้จบ เพราะจะได้อะไรเยอะกว่าเวลาที่เสียไปตอนอ่านแน่นอน 

ปล.2 ตรงตัวหนังสือสีเขียวๆ โปรดใช้วิจารณญาณในการรับสารอย่างแรง อย่าเชื่อ จขบ. มาก  ความรู้มันก็แค่หางอึ่ง(เผลอๆอาจน้อยกว่าด้วยซ้ำ)  ทางที่ดีควรใช้ "กาลามาสูตร" จะดีที่สุด

edit @ 29 Jul 2009 13:07:41 by [zowie]